HLIB: Pain and Everything

Chapter 31















Nathan's POV









I've heard the news about their break up. Wala naman akong masasabi dahil di naman kami close ng ex niya. Andito kami ngayong dalawa sa Library, at ginagamot ko ang mga lapnos niya sa kamay. ewan ko nga ba sa babaeng ito at bakit kahit ilang beses ng nasasaktan at pinagtatabuyan ay wala pa ring pakialam, na kahit mugto, at pagod na ay sumusugod pa rin sa gyera.









Nakakapagtaka lang nuh? Bakit ganoon ang mga babae, kapag naghihiwala sila ng taong mahal nila eh parang binagsakan ng sangkaterbang malas at problema? Why dont she just move on and accept the fact na hindi na talaga sila pwede?









Tanga rin naman kasi ang lalaking yun. Kung mahal niya ang babaeng ito, makikinig yun sa paliwanag kaso hindi eh.









Balita ko pang, pinabugbog daw niya yung kaibigan niyang Hiro ang pangalan. Syempre itong si River nag-alala rin kaso di naman magawang lapitan ang Hiro na yun dahil baka daw malaman ni Vash, magkanda leche-leche pa ang pagbabalikan nila.











"GET OVER HIM" Sabi ko na lang bigla sa kanya.











Napatingin siya sa akin, then she just smiled.













"Sorry, i can't."











"He's not even worth it. He is not worth your time or your tears. Yeah! You Love him. I know that and I know you just can’t see yourself with anyone other than him."









"Yun naman pala eh. Hayaan mo na lamang ako." River











"Why you should spend all your time sitting here, bawling your eyes out and wondering where he is and who he is with and what he's doing right now. Do you honestly think he is thinking about you?"











"I'm sure he do. Yun pa eh, walang oras na hindi nagte-text yun noon."











"Exactly! NOON! Ngayon, nagtext ba?"











"Just don't mind me."











"Its my business because you're my friend! You’ll gonna see him soon with one of his new girlfriends. Prepare yourself,cause i know its gonna hurt."











"I'm used to it."











Paano ba naman kasi di masasanay ang babaeng ito eh sa araw-araw na ginawa ng Diyos ay iba-iba ang babaeng kasama ng ex niya?









"Yeah, paano? Immuned ka ng nakikita yang ungas na yan na may kasama at nilalanding iba."











She just smiled at me. Seriously????









Does that guy have any idea how lucky he is to have someone as martyr as her?!

















River's POV







Masakit.











Masakit palang isipin na hanggang dito na lang talaga ata kami. Na, kahit gaano mo kamahal ang isang tao kung sarado na ang isipan niyang makinig sa mga paliwanag mo, balewala na talaga.







Masakit, kasi sa araw-araw na ginawa ng Diyos, araw-araw rin ako nagdurusa sa tuwing nakikita ko siyang may kasamang iba. Its been what, 2 weeks? 2 weeks since we broke up. Pero nasasaktan pa rin ako, lalo na sa tuwing nakikita kong hindi na ako ang dahilan ng bawat ngiti niya.









Alam kong kasalanan ko, kasalanan ko kung bakit hinayaan kong halikan ako ni Hiro, hinayaan kong manaig ang sigaw ng puso ko kesa dito sa lintek na isip ko. Nagpadala ako sa nararamdaman ko.Kumbaga, natukso ako. Parang My Husband's Lover lang ang peg namin.









Ano bang dapat na gawin ko? The last time I heard ay magka-away pa rin si Hiro at si Vash. Ayokong mangyari yun. Gusto kong magka-ayos sila, ngunit di ko alam kung anong dapat gawin. Iniiwasan ko na ring mapalapit kay Hiro. Mahirap nang may masabi pa ulit siya.





Lantad na sa buong school ang break up namin, naiinis nga ako sa ibang students na, lantaran ang pagpaparinig sa akin, kesyo daw, pinagsawaan na ako ni Vash, may mga naaawa sa akin, mayroon ring natuwa dahil sa paghihiwalay namin. Totoo naman, lahat  ng sinasabi nila, totoo. But I choose to shut my mouth.







I am now heading to their building. I am hoping na ngayon, kakausapin na niya ako. I baked something for him, I baked carrot muffin, because I know he likes that food. Ilang beses akong pumalpak sa pag gawa nito but after some times of trying to make things perfect ay nagawa ko rin.











I took a deep breathe ng nasa labas na ako ng classroom nila.











I asked one of his classmates ng mapadaan ito sa harap ko.







"Si Vash?"









Sinundan ko ang mga mata ng pinagtanungan ko, and there, i saw him, making out with another girl. Again.









(A/N: Play the song at the right)









It broke my heart. Wala na ba talagang pag-asa na magkabalikan kami? I am still hoping na magka ayos kami. Wala na ba talaga?









I hold my tears back, naglakad ako palapit sa kanila. Ng maramdaman ata nilang nasa gilid nila ako, ay tumigil sila. I smiled at him as soon as he looked at me.









"Nandito ka na naman?" Vash coldly said.













"hi, am...I baked you something." Sabi ko











I gave him my most genuine smile.









Napatingin ako sa babaeng kahalikan niya kanina, I looked directly in her eyes, I pleaded, sana makuha niya ang nais kong iparating.











"We can continue this later babe." Girl









Tumayo na ito pero hinawakan ni Vash sa braso.











"No, Don't leave, we're not done yet." Vash











"But, you and her need to talk."









Hindi ko inaasahan ang sunod na sinabi ni Vash sa akin.













"Ilang beses ko bang dapat sabihin sayo na tapos na tayo? Di ka ba napapagod sa kakabalik at kakadala ng kung ano-ano dito? Ano ba sa mga sinabi ko ang di mo naiintindihan ha?"









Kusa na lamang tumulo ang mga luha ko. Araw-araw ganito ang nangyayari sa amin ni Vash. Pasalamat na lamang ako ngayon at mahaba-haba ang sinabi niya.









"I just want us to talk."









"Hindi pa ba pag-uusap tong ginagawa natin? You're wasting my time."







"Pwede bang kahit ngayon pakinggan mo naman ako?"











"Ano pa bang sasabihin mo???"







"Mahal kita at di ko intensyong gawin yun!"











"Save that bullshits, I don't wanna hear any of them."









"Pero.. Pakinggan mo naman ako oh."











"Nakakarindi ka na kasi, tapos na tayo, sawa na ako sayo, pinagsawaan na kita, di mo pa rin ba nakukuha yun??"











"Hindi ako naniniwala sayo."







"Edi wag, pinipilit ba kitang paniwalaan ako?"







Tumayo na siya, hahakbang na sana palabas ng pinto ng nagsalita ako.







"Yung..Yung sinabi mo noong gabing iyon, yung mga pangako at mga regalo mo, totoo ba yun?"







"You're just wasting my time."







"Sabihin mo, diba sabi mo, na kahit na anong mangyari, ako at ako lang ang paniniwalaan mo? Na sa akin ka lang makikinig? Na sa akin ka lang magtitiwala? Anong nangyari doon?"





"You really believed to all that shits huh?"





"Oo, dahil alam kong mahal mo ako! Diba mahal mo ako? Mahal mo ako diba? So bakit mo ako ginaganito? Bakit mo pianpahirapan ang sarili natin? Nagkasala ako, inaamin ko, pero magpapaliwana naman ako eh. Makinig ka lang, kasi kung talagang mahal mo ako, makikinig ka, makikinig ka sa akin. Kasi Mahal mo ako."









"Who said to you that i love you?"











"Ramdam ko, alam kong mahal mo ako."











"Don't assume and expect too much."











"Bakit? Sa mga pinakita mo, hindi pa ba pagmamahal iyon? Mahal mo ako diba?"









"Narinig mo bang sinabi kong mahal kita?"









"You made me .... you made me feel that you love me."











"Gusto mo ba talagang malaman ang lahat? At kapag nalaman mo, titigilan mo na ako?"











Alam kong di ko magugustuhan ang maaari niyang sabihin ngunit, nakinig pa rin ako, umasang, sasabihin niyang, Mahal niya rin ako.

































"I never loved you, and I will never be."



















"Please tell me that you didnt mean what you've just said."











i burst out on tears as soon as I heard him say that thing.













"I mean it."









"Pero, paano, yung mga, you showed to me...."









"Ano ba? Iiyak ka na lang ba talaga diyan? Sa totoo lang, nakakasawa ka na eh."









"i...I gave...i gave you everything I have."









"So?"









"You were my first.. I...i...gave"













"Thanks for the great f*ck. Yan ba ang gusto mong marinig?"











Tumalikod na siya, but I hugged him.







Pero pumiksi siya and it caused me to fall off the floor.







He started walking when I hold his legs, rather I hugged his legs.









"Please, please babe, please, please, don't tell me yoou mean everything you've just said, you're just mad. Please, i'm begging you, please, don't break up with me. Please."







"i just did. 2 weeks ago."









'Please Vash, di ko kaya, di ko kayang mawala ka, please, please Vash, Ayusin natin ito."







"Nakaya mo ngang halikan ang kaibigan ko, ang mag move on hindi?"











"Please babe, just please don't say that you're letting me go."





















"I'm letting you go."