A/N: Sorry sa delay. xx
She was preparing breakfast ng lumabas si Vash sa kwarto nito. Naka boxer shorts lamang ito at halatang bagong gising. Nang bumungad ito sa kusina ay natigilan ito ng makita siya roon.
"Hi.." Bati niya dito
"Morning. I didn't know that you'll be coming."
"I planned on surprising you. I cooked you breakfast. Tara kain ka na?"
Vash kissed her fully on the lips at wala siyang nagawa kundi tumugon dito. Their lips lingered for almost a minute before Vash broke it.
"Still making it up for me because you stood me up on our monthsary date?" He has a playful smile in his lips.
Napatigil siya. Week had passed when that scene happened already and up until now she feels guilty.
Flashback..
"Vash was trying to find you since midnight. Andito ka lamang pala?"
There's a bit of amuse and sarcasm the way Seb talks to her.
Napatutop siya sa bibig niya." Where is he now?" she asked
"The last time I checked he was going to the police station."
"Oh my God! What am I gonna do?" Nahihintakutan niyang tanong sa sarili.
Alam niyang may malisya sa bawat tingin na pinupukol at sinasabi ni Seb sa kanya. Lalo na at suot niya ang damit ni Hiro.
"Pare ako ang may kasalanan sa lahat ng ito." Hiro finally said.
"I wanna punched your pretty face right now dude but I know that's not the good idea to do now. I am trying to understand you cause I know you have some issues, pero this. Vash will surely get mad if he finds out that River spent the night with you."
"NOTHING HAPPENED FOR PETE'S SAKE SEB!" She loudly said.
"Okay."
"Pre, wag mo naman bastusin yung tao. its my fault and I'm willing to explain everything to Vash why this thing happened."
"No Hiro, Ako ang may kasalanan, I forgot that Vash and I have dinner. Its all my fault."
"Do you think its necessary? The best thing to do about this is to keep it as a secret between the three of us. As what you've said walang nangyari ang I believed in you. Alam kong pag nalaman ni Vash ang totoo ay magagalit siya. Knowing Vash with such a birdbrain, iba ang iisipin nun. Knowing that, both of you feels something to each other... I mean before. Magagalit yun." Seb
"So what are we gonna do about this?" River
"Tell him that you have something important to attend to. Or better yet, let's pretend that you encountered an accident."
"What?"
Hindi siya pinansin ni Seb. Bumaling ito kay Hiro."How's your head?" Tanong nito.
"Hurts like hell." Hiro
Nagtaka siya. Seb thinks way too different from them. As if he knows everything that is happening. Tiningnan niya si Seb. Hindi niya pa gaano ka kilala si Seb. And she's curious.
Maya-maya ay may tinawagan ito at nakita na lamang niya ang sarili na nakasakay sa sasakyan ni Seb kasama si Hiro.
"Remember you should act as if you hit someone at dahil sa na shock ka ay nawalan ka ng malay. Got it?"
"Do we really need to act?." Para sa kanya ay O.A na ang gagawin nila. She knows that Vash will understand her. Ngunit dahil sa tinatago nila ang tungkol kay Venice at para hindi magalit si Vash ay wala siyang choice kundi sundin ang plano ng dalawa.
She love Vash. She doesn't want to see him hurt. And she'll do everything to put him out of this mess, kahit ang kapalit noon ay ang magsinungaling siya.
Alam niyang masasaktan ng lubusan si Vash pagnalaman nito na nakalimutan niya ang tungkol sa date nila dahil sa sinundan nila kung nasaan si Venice. Knowing Vash how he had love her sister..
"Yes."
As soon as they arrived ay may mga urse ng lumapit sa kanila. They brought her in one of the private room of the hospital. Kahit di na niya tanungin ay alam niyang the boys did something to manipulate the hospital staffs. She is scared and at the same time tensed. Hindi siya artista para magpanggap para malinlang lamang si Vash.
Silence took place. Sa sobrang katahimikan ay naririnig na niya ang bawat buntong hininga ng dalawa. Hindi nila ipinaalam kay Warren ang nangyari, gaya nga ng sabi nila, its better to keep what happened a secret to the three of them.
Napa angat ang tingin niya when the door was opened harshly as if someone who opened it was dealing in life and death. When she lingered her eyes to those eyes that with full of longing, pag-aalala and fear, she knew she's in trouble. In a big trouble..
"God babe! Pinagpa alala mo ako!" Wala nba siyang nagawa when Vash hugged her as if they had met after so many years.
And all she can ever do was to cry, cry because of the guilt she is feeling that moment.
- End of Flashbacks-
"Hey.. Did the alien took your brain babe?"
Napatingin siya kay Vash. Nag-aalala ang nakikita niyang emosyon nito.
"Look babe. If you're still guilty of what happened, it was merely accident."
"No its not."
"Its not your fault okay? Aksidente yun."
"Sorry babe, sorry, sana..sana mapatawad mo ako."
"Mapatawad san?"
Alam niyang naguguluhan pa rin si Vash sa mga inaasal niya.
"For ruining your plan about the monthsary?"
He smiled. "Don't worry, knowing that you're safe and here with me right now, parang nagmonthsary na rin tayo."
She halfly smiled.
"Bilisan na natin, baka ma late pa tayo sa first class mo." Vash
Pagkahatid sa kanya ni Vash sa tapat ng building nila ay agad niyang kinuha ang cellphone niya sa bulsa niya. She dialled Hiro's number.
As Hiro answered it she asked if nasaan ang huli.
"Diyan ka lang. Wait for me, I'll be there in a bit."
She knew na kahit lumipas na ang isang linggo buhat ng nangyari kay Hiro at Venice ay alam niyang masama pa rin ang loob ni Hiro. He's broken at siya lamang ang isang tao na makaka intindi sa kanya.
Taking all the pain and all the secrets away from Vash ay isang napakahirap na task para kay Hiro as Vash friend. Di iilang beses na ginusto niyang kausapin si Vash tungkol sa nangyayari kina Hiro at Venice pero alam niyang wala siya sa lugar para sabihin ang mga bagay na iyo.
At mas lalong ayaw niyang masaktan si Vash kapag nalaman nito ang totoo.
She's on her way to the rooftop ng hinigit siya ni Nathan. She looked at the man infront of her. Matagal-tagal niya ring hindi nakita si Nate.
"Hey." Bati nito
"Hey Nate. Its good to see you. How have you been? Di na kita nakikita sa school lately."
"Sorry about that di nakikita lately. I was been busy these past few weeks. Kakarating ko lang from the States kagabi."
"Anong ginawa mo doon?"
"Something came up and I need to attend that thing to. Anyways, nothing serious, kamusta ka? You're glowing ah?"
"Okay naman. Toxic yung sched but I can manage."
"Ikaw pa di kayang i-manage? Anyways, pasalubong ko, I know you want to have that one."
River's POV
Binigay ni Nate sa akin ang isang paper bag na dinukot niya sa bag niya. Nahihiya naman akong buksan sa harap niya o di kaya tanggihan ang binigay niya kaya tinanggap ko na lamang. I wonder kung ano ang laman. Mamaya bubuksan ko talaga to.
"Thank You! Nag-abala ka pa."
"Thats for you talaga. Anyways, I have to go. I'm a bit late for my next class eh. So, See you around?"
Ngumiti na lamang ako. As soon as tumalikod na si Nate ay nag umpisa na akong maglakad papuntang roof top. Medyo binilisan ko ang paglakad ko dahil baka mamaya may makakita sa akin. Ng narating ko ang rooftop there I saw Hiro staring at the wall absent-minded. Napatingin lamang siya sa akin when I patted his shoulder as if giving him the sign that i'm here in his side.
Umupo ako sa tabi niya. Tahimik lamang kami when he finally talked.
"Kamusta kayo ni Vash?"
"Were good. Uhm.. Ikaw?"
"So far, I'm okay."
"I saw you with George ah?"
Totoo yun nakita ko siya with the school queen bee kahapon. They were talking about something ata tapos napangiti si Hiro. Yun yung unang beses na nakita ko siyang ngumiti after what happened. And mentioning George's name kay Hiro, I saw him smile.
"She's not like what we think she is. Akalain mo brusko pala yun?"
I smiled when I saw him as if he's day dreaming about something. He's smiling also.
"She's a bit mysterious." Yan lang nasabi ko.
And again, katahimikan na naman ang lumukob sa amin.
"She called." Hiro
Alam ko kung sino ang tinutukoy niyang "She"
"Anong sabi?"
"Nothing important."
Hinarap ko na si Hiro I am ready to say something when he suddenly hugged me.
Niyakap ko na rin siya as if soothing what he is feeling right now. Di ko man masyadong maintindihan ang nagyayari sa kanila ni Venice because Hiro refused to tell me pero alam kong kailangan niya ako. Kailangan na kailangan niya ng isang kaibigan.
"I know I'm asking you too much to the point that i let you lied to Vash, pero may isa pa sana akong hiling?"
"Ano yun?"
"I wanna ask you if, ganoon ba ako kahirap mahalin? I was so naive and numb about what you felt for me before that I choose to ignore what I feel for you. Ngayon naman, I act like a damn-sick-martyr boy who happened to experience his first ever love with this woman who can't even see his worth. Tell me, may magmamahal pa kaya sa akin? Mahirap ba talaga akong mahalin?"
"You just fell in love Hiro. Lahat ng taong nagmamahal ginagawa ang lahat para sataong mahal nila. And about that girl who could possibly love you? Just wait and I know darating rin siya. Di ka mahirap mahalin. Kung noon nga nagawa kitang mahalin, alam kong darating rin yung totoong magmamahal sayo."
I had loved this man. i loved him before. I dreamed of having him in my arms before, pero tingnan mo nga naman, I had him here in my arms right now but in another way. Hindi man niya ako naging girlfriend, pero naging girl frriend naman niya ako. I emphasized it. I smiled when a thought came into my mind.
And that smile turned into laughter.
"And why are you laughing now?"
Kumawala ako sa yakap ni Hiro and I pinched his nose.
"May naalala lang ako." Sabi ko
"Say it."
"Wag na, nakakahiya!"
"I'm your friend now, There's nothing to be shy about. Nakita mo na nga akong umiyak, mahihiya ka pa? Ako nga dapat mahiya eh."
"Promise me you won't laugh okay?"
Tinaas ni Hiro ang kanan niyang kamay.
"Nakakahiya, but honestly, when i..when I have...uhm...still feelings for you... I dreamed to be kissed by you. Don't get me wrong, ganoon ata talaga pag patay na patay ka sa crush mo at nakikita mo siyang kissing with some random girls, err. actually, hindi lang naman ako ang nagpapantasya na mahalikan mo pati na rin si Rome! I always wonder how your lips tastes"
Hiro laughed as soon as I covered my face. Sabi na eh! Pagtatawanan niya ako!
"Grabe. Natatawa ako dahil habang sinasabi mo iyon ay nagba blush ka. I can still make you blush pa pala."
"Nakakahiya, kalimutan mo na nga iyon!"
"Why should I forget it? I am honored na pinagnanasa-an mo pala ako noon."
"Noon yun!"
"Oo na, so, you wanted to be kissed by me pa ba?"
"Hoy! Anong kalokohan ang iniisip mo?"
"Sabi mo you dreamed to be kissed by me diba?"
"Noon yun!"
"So? Libre ko namang ibibigay ang kiss na yun eh, well honestly I am so eager to kissed you right now knowing na pinapapantasyahan mo ang labi ko."
"Wag ka nga!!" I hiised. Kinikilabutan ako sa mga sinasabi ni Hiro but at the same time I am excited!
Kahit jowa ko na si Vash eh di pa rin maitatago na kinabaliwan ko rin noon si Hiro at aminin ko man sa hindi, gusto ko siyang mahalikan. Now..
"Just a friendly kiss. I promise, walang malisya and this kiss will be our secret. Ayaw mo nun? Masasabi mo kay Rome kung gaano ako kasarap humalik?"
"Wag na!" Pakipot ko.
"Baka malay mo, bumalik yang nararamdaman mo sa akin and you'll choose me over Vash."
"Ayokong maging rebound!"
"Bakit? Kiss lang rebound agad? Napaka advance ng thinking mo ha?"
"A..YO...KO.." Sabi ko ng malakas at mabagal
"Pero iba ang sinasabi ng mukha. It says, you wanted to kiss me also."
Dumukot si Hiro ng isang coin sa bulsa niya.
"Anong gagawin mo diyan?" I asked
"Tail or head ka?"
"Bakit?"
"Bilis pili na!"
"Head." Sabi ko
"Sige, kapag naging Tail ito, I'll kiss you."
Magpoprotesta pa sana ako when Hiro flipped the coin upward. Ang nagawa ko na lamang ay ang pumikit and I halfly hoped na Head ang lumabas. Syempre 49/51 ang nararamdaman ko. 49% of my system wanted to be kissed by him and 51% was not.
Napamulat lang ako ng natahimik si Hiro and I can see him looking at me intently. I looked for the coin.
Heads.
Medyo na dismaya ako. It only means hindi niya ako mahahalikan.
I looked at him again. Did I mentioned na malapit kami sa isa't-isa? Well, now you know.
"To hell with that coin, but it doesn't stop me from doing this to you."
Bago pa ako makapalag at makahuma ay naramdaman ko na ang labi ni Hiro sa mga labi ko. I am overwhelmed by the sensation na di ko mapigilang mapapikit lalo na ng hinapot ako ni Hiro at mas pinalalim niya ang halik. And all I can do is to return his kisses.
Ganito pala ang feeling na mahalikan ka ng crush mo for real????
This is my first REAL KISS with the man I had loved.
After a seconds or so ay tumigil rin kami. I don't know what to say. Ang lambot ng labi niya!
He kissed me tenderly, slowly, with care but with passion.
and I opened my eyes,...
And there I saw, Vash.
Vash with hundreds of emotions written all over his handsome face.
Pero isang emosyon lamang ang nagingibabaw..
Agad akong napahiwalay sa yakap ni Hiro.
I know he's mad.. Incredibly mad. Vash is extremely mad right now.
A/N:
Votes x Comments x Be my Fan :)
Di ko alam when ang next U.D. I'm a bit busy with my studies right now. And I'm not into proofreading of my stories, sorry sa grammar, spellling.

Walang komento:
Mag-post ng isang Komento