Biyernes, Mayo 31, 2013

HLIB: Gosh! Hiro..

Chapter 26:



River's POV


Last night was so magical. I will never ever forget that night for the rest of my life. Everything last night was so surreal. I think I am still dreaming na kahit nandito na ako sa bahay namin ay hindi mawala sa isip ko ang kaganapang iyon. Vash made me believe that fairytales do exists.

I really mean what I said to Vash last night. I find it sweet yung idea niyang we should live in together. Pero alam kong malabo naming magagawa iyon. Ayokong saktan si Daddy Joseph at ayoko rin na may masabi ang ibang tao sa amin ni Vash. But living with him in one house is so tempting.

Napatigil lang ako sa pag-iisip ko when I heard my phone rang. Si Vash..


"Hey Lover boy!" aKO


"i miss you babe." Vash


"Kanina lang tayo naghiwalay ah? Miss mo na ako agad? Adik ka ba?"



She heard Vash's long breathe intake.


"Exactly, kanina pa. Paano kasi, handa na sana akong i-live in ka."


"Eh di mo naman ako ipinapaalam kay dad ah?"


"Wag na nga lang. Ayokong ma bad shot sa Daddy mo. Alam mo naman na medyo nagpapabango ako ng pangalan sa pamilya mo. Basta babe, once a week dito ka sa condo matulog ha?"


"I'll try po.."


"Just hearing your voice makes me calm."


"May problema ba?"


"wala naman. I am just a little bit tired and sleepy."


Naramdaman kong bigla akong nag-blush. Naalala ko kasi ang mga pinaggagawa namin ni Vash kagabi hanggang kaninang umaga.


"ganoon ba?"



"Are you still sore?"


Di ko mapigilang mapasinghap! "Vash!!!" Saway ko sa kanya


I heard him laugh


"You make me laugh when i'm not even in the mood to smile."


"I know. That makes me different from others."


"Yeah, because youre my girlfriend."


Di ako nakapag salita agad. Paano naman kasi napaka proud ni vash na ako naging girlfriend niya.



"tanong lang Babe."



"Fire away.."



"Kasama din ba ako sa mga Flavor of the month mo?"


bago ko pa mapigilan ang bunganga ko ay nasabi ko na ang mga katagang iyon. What I really mean to ask sana ay kung Seryoso ba siya sa akin pero ewan ko ba at ganoon ang natanong ko sa kanya.


Matagal siya bago nakasagot kaya medyo kinabahan ako. paano nga ba kung isa lamang ako sa mga babaeng panandalian lamang sa buhay niya?


"Bakit mo nasabi iyan? You're not my Flavor of the month or whatever that f*ck they call it. You're my girlfriend. You're my Water."

"Water?"


"Every human kind needs water to be alive. If we don't have water to drink, we're all gonna die. What i mean is, water is constant. And you are constant in my life."

"Naks. Gumaganon ka na?"


"Hey. i'm serious here kaya wag mong itatak sa ulo mo na pareho ka nila. You're different from them. I don't mean to be needy, but I need you to need me as much as I need you."


"OO na po. Basta kahit anong mangyari tayo pa rin ha? Wag mo akong sasaktan at lolokohin."


"I will baby."


"All I want is for you to listen to me and to show me you care. We started off as strangers but it doesn't stop me to discover you in every moment I spent with you for the rest of our lives."


"Talking about cheesiness.."


"Ikaw kaya yun. Bumanat ka kaya!"


"I'll never forget the first time I saw you." Vash


"Why?"


"Because you seduced me."


"Oy hindi Ah!" Pagtanggi ko


"Yes you did. Pero doon tayo nagsimula. At tingnan mo nga naman. Ikaw lang pala ang magiging girlfriend ko?"


"Ayaw mo ba nun?"

Tinutukoy ko kung ayaw niya ako maging girlfriend.


"I'm happy that you came into my life. Basta lets cherish every moment we spend together. Okay? you better sleep na, I'll fetch you tomorrow. night baby.."


xxx

Maaga akong sinundo ni Vash sa bahay. Wala naman kaming pasok sa isang subject namin kaya naman pinasya kong tumambay na lang sa roof top. Nagbabakasakali akong di ko maabutan dito si Hiro dahil medyo awkward parin yung nangyari noon.

Pero iba ata ang ihip ng hangin at yung hiling ko di nagkatotoo. Andito si Hiro. Tatalikod na sana ako ng makita kong nakapikit siya at pinasya ko ng bumaba pero sakto namang nagising ata siya.


"Iniiwasan mo ba ako?" Hiro


"Hindi ah. Why would i do that?"


"You tell me."


"May..ano..may klase pa pala ako. Nakalimutan ko. Ge."


nakahakbang na ako paalis ng magsalita si Hiro.


"You sucks at lying Riv. Come, join me here."


nagdalawang isip ako. Ang awkward naman kasi. kung noon ay gustong gusto kong mapalapit kay Hiro ay iba na ang sitwasyon ngayon.


"I won't do anything that you won't like....Promise"



lumapit na ako. May kulang two hours pa kasi yung free time ko.


"Kamusta ang surprise ni Vash?"


"You know?"


"Hindi naman masyado."



"Okay lang naman, enjoy."


Napatingin ako ng may dinukot si Hiro sa bag niya. A small rectangular box.


"I forgot to give you this last time. Nagmamadali kasi kayo ni Vash."


Tinanggap ko. At nalula ako sa loob niyon. A silver necklace. Hindi ako marunong kumilatis ng alahas pero alam ko sa sarili ko na mahal ito.


Binalik ko kay Hiro.


"I can't accept this."


"You should Riv. Alam kong ayaw mo ng gold kaya silver na lang. i hope you like it."


"No Hiro. mahal to. Hindi ko matatanggap to."


"Just accept it Riv okay? Noong kaarawan ko ay latest ng iPad binigay mo."


"But--'


"No buts Riv. just accept it or else magtatampo ako."



Napangiti na ako. Sa lahat ng regalo at mga naibigay ni Hiro sa akin mula noon ay itong necklace ang masasabi kong pinakamahal na naibigay niya.


"Come here." Hiro


Lumapit naman ako sa kanya at inabot ko sa kanya ang kwintas when he said he'll help me wear the necklace. Ng maisuot na ni hiro ay napangiti ako. Simple pearl necklace lamang siya na may nakapaluob sa parang singsing na may isang tumpok ng diamond.


"Thank you." i mouthed


Nagulat na lamang ako ng bigla akong yakapin ni Hiro at biglang hagkan sa ulo.


"I think i am too late."


Di ako makapagsalita. Shock is an understatement. Di ko rin magawang makagalaw sa higpit ng yakap ni Hiro.


"I think I fell in love with you... not sure why or even how."


"Hiro---"


"Just please let me hold you like this for a while. Alam kong pag-aari ka na niya. I know it's stupid, but I still secretly hope that one day you will like me...again"


Humiwalay ako sa pagkakayakap niya.


"Ano bang pinagsasabi mo? Syota ako ng best friend mo!!"

"Please don't be mad at me. Alam kong mali ako, maling-mali. Alam kong pag-aari ka na ni Vash, pero ako naman ang nauna diyan sa puso mo diba?"


"You're imposible Hiro. excuse me.."


Aalis na sana ako ng hinawakan niya ako sa kamay.


"i'm sorry. i got confused and-- My god! What am i trying to do?? sh*t. Just please forget about what I said."


"Some people are just beautifully wrapped boxes of bullshit. And You're one of them."


"I know.. Because I let you passed by my life eventhough i have feelings for you before and now..now..I'm regretting it."

"Hiro that was before.. i am now in a relationship.. with your best friend."


"you love him that much?" Hiro



"Yes.."



"Be....be happy then.."




THIRD PERSON POV

Di lingid sa kaalaman nila ay may mga pares ng mata na nakatingin sa kanila.




<><><><><><>
KANINONG MGA MATA KAYA? LET ME HEAR YOUR VOICES PEOPLE :)


Share your thoughts <33
xoxo
NP

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento